GözLerinden süzüLen yaşLar icin sakin utanma minigim....

[HaNıM aGa]

Bırakıp gittin beni bütün kapılardan...
Bütün çöllerde tek başıma koydun beni...
Şafakta arayıp öğle vakti yitirdiğim
Vardığım hiçbir yerde değildin...
Sensiz bir odanın sahrasını nasıl anlatsam...
Hiçbir şeyin seni andırmadığı bir pazar kalabalığını...
Denizde, dalgakıranda da boş boşluğunu bir günün
Seslenip de senden cevap alamadığım sessizliği...

Bırakıp gittin beni kalarak olduğun yerde hareketsiz...
Her yerde bırakıp gittin beni gözlerinle...
Düşlerin yüreğiyle bırakıp gittin...
Yarım kalmış bir cümle gibi bırakıp gittin...
Gelişigüzel bir nesne, bir şey, bir iskemle gibi...
Yazla birlikte biten bir kısa tatil
Çekmecede bir kart gibi bırakıp gittin...
Düşen hep ben oldum en küçük kımıldanışında senden...!

Başını çevirdiğin için ağladığımı görmedin hiç...
Bana bakıp görmediğin için...
Ben yokken içini çektiğin için...
Ayağına düşen gölgene acıdın mı hiç sen...!

Damla damla birikti karanlıklar bitimsiz oldu sonra...Çıkmaya çalıştım bu dipsiz kuyudan.Tutundum yanlaraçekmeye çabaladım kendimi yukarıya...
Yapamadım...
Daha düşüşüme anlam veremiyorumburadan nasıl çıkarım?
Çarpıp çıktığın kapı aralığında tutsaktım en son...Mevsim değişti sandımmeğer sana üşümüşüm.Sonra efkar bastı evidağıttım biraz ortalığı...Baktım yalnızlık boyumu aşmış bende anılarla vedalaştım.

Her vedada ölür mü bir' parçası insanın?
Ölürmüş...
Mevsimlerde hazandı ama yapraklar düşmemişti daha.
Ellerimde bir terk edişmıhlandım sokağa...

Buruk bir gidiş duruyordu orta yerde ve ben kabullenmiyordum.

Koşar adım geçtim ışıklı caddelerden sokağının dönemecine kadar soluk bile almadım sana gelirken.Kapıyı açınca gördüm seni belki görmesem daha iyiydi.

Gidiyorum diyordu gözlerin ve ben durduramıyordum bakışlarını...

Mevsim sana ayazdı rüzgar birbirine kattı ortalığı...
Uğultusu sağır etti kulakları bense duymuyordum kendi çığlığımı haykırmaktan
Sen duyuyor musun?
Yerle bir oldu eşyalar hepsi birer birer attı kendini yere.Benim gibi...
Engel olmak istemedim gidişine hiçbenim korkum kendime...

Debeleniyor aramızda ayrılık kal diye ben onu çekiyorum yolundan...
Kendime bavulunda yer ararken yakalıyorum beni ve utanıyorum
Firar saatlerime saklanıyorum sonrausulca alıkoyuyorum bedenimi ayaklar altından...
Tek kelime etmesen de anlaşılır sözlerin.Bir eksiliş oluyorsun ses etmeden ömrümden...
Hadi vedalaş kendinle içimde
Bir güle güle yok mu bana
Y(Ç)ok mu?
Yaprak misali düştüysem baş aşağı
Ve tutunamadıysam
Hatta ağladıysam bir yandan
Gücüm yettiğince bir hevesle kaldırdıysam başımı
Son seslenişiydi bu nefesimin
Sana dairliğimin son perdesiydi...