bırakma terketmede gör terkedilmenin onulmaz acısını
Kardeşiz biz sanki, yağmuruyla ıslanan ağaç gibi
Kökünden bağlı kopmaz, özümdür o bilinmez
Sözüm var and içilmiş bir günde dört mevsimmiş
Bu şehir benim ve bu şehir bizimmiş anla
Pes etmedik umutla yürüdük işte her gün aynı yolda
Bırakmam, terk etmem ben gitmem bu şehirden
Gel bu şehrin havası böyle kalsın, tuzakla dolmuş her yer
Yorulmuş tüm bedenler acep neden
bırakma terketmede gör terkedilmenin onulmaz acısını
Zegata bir hüsnü tali bir Aks-ı sedadır avazıma
Bir seher vaktinde döneceğim ben anne ozaman bağrına basıp koklarsın beni
kızıl kanlara boyanmış ak kefenimle beni gömdüğün yere GÜL ekersin anne
Array