Biiti ama nasıl...

[candy5]

Seni tanımadan önce hayat sadece gezmek ve eğlenmekten ibaretti... Kendimce platonik aşklar yaratırdım. Elele tutuşan birilerini gördüğümde sadece gıpta ile bakardım. Bende sevdiğim ile böyle gezebilecekmiyim diye aklımdan geçirirdim sadece. Ama sevdiğim olmadığı için çokta kafama takmazdım. Çokta koymazdı bana...


Seni tanıdıktan sonra herşey başkaydı herzaman yürüdüğüm yol sayısını bildiğim kaldırım taşları bile bir başka güzeldi. Hayatın bir başka yüzünüde öğrenmiştim. Aslında hayatı ben sende öğrenmiştim.


Bana hayattan zevk almasını özlemini duyduğum SENİ SEVİYORUM cümlesini en içten en yürekten sen söylemiştin. Sende tatmıştım ben tartışmaların en güzelini. Düşünüyorumda tartışmalarımız bile bir başkaydı olanca gücümüzle karşı çıkardık birbirimize fakat en sonunda sarılır öylece susardık.


Hergün birbaşka yıl gibi, hergün başka güneş doğuyor gibi, hergün başka ben oluyordum. Ama her saniye biraz daha sen oluyordum heran biraz daha sen kokuyordum... Hayattan bıktığım en zor günümde gelip bana hayat verdin...


Biliyorum benim için çok savaş verdin. Benim için çok acı çektin. Bu aşkı kurtarmak için çok çaba verdin... Bu aşk için çok acı çektik ikimizde. Bütün ilklerimi senin için yaptım. İlklerde hep sen vardın. Seni bana soranlara hep HAYATIM derdim... Şimdi HAYATIM gitti.


Böylemi olacaktı bitanesi? Böylemi son bulacaktı? Hani söz vermiştin bitanesi... Hani yalan katmayacaktık bu aşka yemin etmiştik hani bu aşkta yalan olmayacak diye. Şimdi elimde sadece NEDEN'ler kaldı.


Hoşçakal bitanesi bütün mutluluklar seninle olsun...