NeÇe hayro, neÇe!...

[ankaralıpolat]

Hergün laboratuvarda bizimlesin; günde -o iş yoğunluğunun içinde- yüzlerce kez adını anıyoruz. Zaman zaman ağlıyor, bazan da gülüyoruz (Allah bizi affetsin). Nasıl gülmeyelim, öyle komik olaylar oluyor ki, senin o olaya vereceğin tepkiyi, olay karşısındaki davranışlarını gözümüzde canlandırıyor ve taklit etmeye çalışıyoruz; işte o anda kahkaha tufanı kopuyor, tabi ki arkasından göz yaşları...

Nur içinde yat sevgili Hayromuz...