Kaç sayfa eskidi, kaç kalem tükendi seni anlatırken…Hepsi birbirine benzeyen ama hiçbiri bir diğerinin aynı olmayan satırlar vücut buldu ardı sıra… Ne şiirler yazdım adına, gün yüzüne çıkaramadım, esir ettim hepsini iki kapak arasında.
Güneş portakal renginde doğdu her sabah. Sen içimde binbir şehir oldun. Gezdim gezdim bitiremedim, hangisi sensin bilemedim…Rüzgarın koynunda duydum bir bebeğin ağlayan sesini,sen sanıp koştum,bir türlü yetişemedim…Uyku örtüsü serildi gecelerime, rüyalarımda misafir ettim seni, doya doya izledim güzel gözlerini, hasretime yettiremedim.
Sen hep bir adım uzağımda, ellerimi uzatsam tutacak kadar yakınımdaydın.Bırakırsın diye ellerimi ellerine veremedim.Hep korktum yüreğini kayıp vermekten,kazanmayı istemedim bu yüzden.İçimden kazıdığım duygular boğazıma dizildiler, ne yutkunabildim,ne söyleyebildim…
Gözlerimi yumdum, ve masallar diyarının kapılarını araladım. Bir bir hatıraları çıkardım saklandıkları yerlerden. İkinci,üçüncü,dördüncü kez yaşadım her an’ı. Nefretimi söndüremedim. Bir yanı hep sahteydi gülüşünün, masumluğu maskesiydi yüzünün. İhaneti içime sindiremedim!..
Kanımda yükselen her mutluluk dalgası hiçlik kayalarına çarpıp geri döndü isyanıma. Günaha bulanan zihnimi zapt edemedim. Binlerce soru işaretine asılı bir çelişkiyle yaşadım habersizce geçip giden yılları. Kuşlar yuvasına,çiçekler suya, tarlalar tohuma doyarken yerinde sayan benmişim, fark edemedim!..
Bilmem durur mu beni benden alıp varlığımdan çok uzaklara savuran bu deli rüzgar? Alışır mı gönlüm resimsiz duvarlara bakmaya? Ya mektupların, öfkeyle yırtıp attığım mektupların, başlık yakıştıramadığın şiirlerin silinir mi, silinip gider mi aklımda mıh gibi saplanıp kaldığı yerden?Diline kemik takıp susar mı şu bitmeyen sorular? Susar mı?!!
Sussunlar artık, ne olur
Altüst ettiğin yerde takılı kalsın hayatım, dokunulmasın.
Gözlerim yollarda, yüreğin bende, ruhun bedeninde kalsın yollar bitene, sabrım taş olup çatlayana dek.
Unutmak istedikçe daha çok içime hapsederim sevgimi,
Sol yanımda yaşatırım seni!..
'JaNeM
O kadar yoruldum ki artık hiçbir şeye şaşırmıyorum.. Ve
umrumda değil hiçkimse, Ne halim varsa görmekle meşgulüm..