"GİDELİM BU ÜLKEDEN ANNE" isimli şiirinizi okuyunca o kadar duygulandımki, adeta kendimden geçtim. Yüreğinize sağlık.
Ancak şunu ifade edeyimki, bu ülkeden gidemeyizki, bu ülkenin her karış toprağı ecdadımızın kanıyla yoğrulmuş! Nasıl gideriz başka gidecek yurdumuz mu var...
Hz. Yunus'un hikayesini bilirsiniz. 40 yıl hak davayı anlatır. Ancak kimse ıslah olmayınca, görevini terk eder ve uzak diyarlara gider. Derken Yunus balığının karnında kendini bulur ve pişman olur bu sefer cenab-u Allah'a yalvarır beni buradan çıkar diye. Ancak Cenab-u Allah derki, "Ben sana bir görev verdim, sen ise o görevini bırakıp kaçtın. Ümmetinin ıslah olup olmaması sanamı düşmüş. Sen tebliğ görevini yap. Onların ıslah olup olmaması benim elimde" dedi. "Ancak sen onların ıslah olmadığını görünce kaçmaya çalıştın. Şimdi bu Yunus balığın karnında kalmayı hak ettin" dedi.
İşte bizimde görevimiz batıla karşı hakkı savunmamız lazım. Aksi taktirde "gidelim bu ülkeden anne" dersek, Hz. Yunus gibi olabiliriz. Saygılarımla...


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı
