ANAM'A

[MaSiVa]

Benim anam Çıplak Ayşe
bütün güzel analardan biriydi,
Ben onun kalbinde bir köşe
o benim yaşamımın feneriydi.

Cömertti büyük ana toprak kadar
Ter döktü ömrü boyunca,
ürün verdi yediveren güller gibi,
Ve bana hasretinin kırbacı altında
kopup gitti bir şubat günü
gün ışınlarından ansızın
yıkık ve perişan
bırakarak uzaklarda gövdemi.

Giden döner mi geriye bir daha
kan çanağı yapsam da gözlerimi,
Onyedi yıldır uyuyor anasının koynunda
Hasreti işgal etmiş, hançerler yüreğimi..!