ağlarsınız

[Dj-eFKaRLi]

ağlarsınız, gözyaşlarınızı kağıda silmek istercesine. bağırırsınız boğazınızı yırtarcasına. hiçbir şeyi, hiç kimseyi takmaz oturursunuz yalnızca, rüzgar içinizi ürpertirken. soğuğa aldırmaz, buruş buruş kağıda paramparça yüreğinizle yazarsınız rahatlayana dek. yazarsınız, yazarsınız. yazdıklarınızın hiçbir değeri yoktur belki, kendinize küfür edersiniz, ağlarsınız, küfür edersiniz, yazarsınız. kimsenin eline geçmemelidir o kağıt. geçmemelidir, kimse bilmemelidir yaşadıklarınızı, hissettiklerinizi. gördükleriniz, söylenenler, yaşananlar bir olup hücum eder üstünüze. kurtulmak için sarılırsınız kaleme, sökmek için kendinizden birilerini. saçmalıyorsunuzdur mütemadiyen, üstünü karalar, tekrar yazarsınızdır, kağıt dolmuştur belki, aldırmaz üstüne yazarsınız. karşılıksızdır tüm sevginiz ve acıtıcıdır tüm yazdıklarınız.

yavaşça zerk edilen bir zehir gibi tutar, kıvrandırır, ama konuşturamaz. susar, yaşadıklarınızı adeta yutarsınız. anlamsız olduğunu bilirsiniz, ama devam edersiniz. onlardan uzak durmaya çalışırsınız, ama onlarla gülersiniz hala, onlar siz ağlarken yanınızda olmamasına rağmen.

aylar sonra unutmuşsunuzdur artık olanları, ne bir nefret, ne bir kıskançlık, ne bir hüzün kalmamıştır geriye. bu şiiri yakın bir arkadaşınızla paylaşırsınız, arkadaşınız şiirinizi beğenir ısrar eder. sonunda bir dergide yayınlanır şiir, hem de sizin adınızla. yakınlarınız sorar "ne oldu da yazdın?" diye, gülerek cevap verirsiniz, "hayali" diye. kimsenin eline geçmemelidir o kağıt. geçmemelidir, kimse bilmemelidir yaşadıklarınızı, hissettiklerinizi.

unutmadan, hala o kağıdı yanımda taşıyorum evet, cüzdanımın en saygın yerinde duruyor.