Istersen.. YapabiLirsin..

[basbeLasi]

Hayatimda ilk önce SEVMEYI
ögrendim çünkü sevdikçe
kendimi hisssettigimi gördüm.

AFFETMENIN ne oldugunu anladim
ve affetmenin aslinda yeni insanlar
kazandirdigini gördüm.
Bir gün geçmisime baktigimda

PISMANLIGIMDAN üzülmedigimi gördüm,
bunlari ben yasadim çünkü..


Birisini HATIRLAMANIN aslinda ufak bir telefon görüsmesi kadar basit
oldugunu biliyorum artik.

Aslinda BANA DEGER VEREN INSANLARIN çok yakinimda oldugunu fakat
gözlerimin hep uzaklarda oldugunu anladim.

Birisini kirdiktan sonra ÖZÜR DILEMENIN aslinda beni ben yaptigini
anladim.

SEN BENIM IÇIN ÖNEMLISIN kelimesinin verebilecek en büyük hediye oldugunu
buldum.

Bir yerden sonra KELIMELERIN mana ifade etmedigini biliyorum.

Sahilde yürür ve düsünürken birinin de beni DÜSÜNDÜGÜ duygusu beni
sevindiriyor.

MUTLU OLMANIN aslinda bir kedinin güzel bir anini yakalamak kadar basit
oldugunu anladim.

KAÇIRDIGIM FIRSATLARIN aslinda bana yeni firsatlar yarattigini gördüm.
Yildizlarin benim için parladigini görmeyen gözlerimin, gün geldi

HAYATIMDAN KAYAN YILDIZLARIN gömüldügü maziyi unutmasi gerektigini
anladim.

GÖZLERIN kelimelerden daha önemli oldugunu ve yalan söyleyemediklerini
biliyorum.

Hayatimda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanimda görecegim, çünkü onlarin
bana deger verdiklerini biliyorum.

TELEFONUN tuslarina üzüntünün, mutlulugun, yikintinin sigdigini gördüm.

YASAMIN YASAMAYA DEGER OLDUGUNU VE ISTERSEM MUTLU OLACAGIMI ÖGRENDIM