Bu çocuklar bizim - sahip çıkalım

[ZırcoN]

Her ne kadar bu duruma üzülsekte bizim elimizden gelen birkaç çocuğa sahip çıkmak ve bu durum karşısında milleti uyarmak....

Ama Hece abinin dediği gibi bunar sadece siirtte değil başka şehirlerde de bu durum aynı ve sorunlarımız bir... Büyüklerimiz bu durum karşısında ellerinden geleni yapsada yetersiz.. malesef... Bu çocukların anne babalarından başlayarak bu sorun çözülmelidir ama memlekette bilinçli insan sayımız az... Bu durumda yapabileceğimiz pek fazla şey yok malesef...

[eLeM@N]

bende biz yapalım demedimki anayasaya bi kanun daha eklensin
bak nasıl çocuklarını evden bile çıkarmıyacaklar
50 ytl bile bi para cezası uygulansa caydırıcı olacaktır

[SeRaP]

ORiJiNAL YAZARI : eLeM@N
bende biz yapalım demedimki anayasaya bi kanun daha eklensin
bak nasıl çocuklarını evden bile çıkarmıyacaklar
50 ytl bile bi para cezası uygulansa caydırıcı olacaktır

evt katılıyorum.Önce aile terbiyesi sonra çocuğun kendi kişiliği...Birinci okul ailedir yine de her zaman...Aileden aldıklarını yapamayan kişiliktekiler zaten yolunu seçmiştir.Onlar için çok fazla birşey yapılamaz..

[emrerojava]

Akşam eve gidince para götürmese dayak yiyeceklerde belki korkudan gitmiyorlar bence cocukların sucu yok tek suçlular aileleri...Bu İşi Yapıpta Utanan Çok Cocuk Var Ama Elinden Bişi Gelmiyor Ailesinin Zoruyla Yapıyor

[RoHaN]

Hemen hemen her gece bu çocuklara rastlıyorum. Bugünler daha bir olaylar farklı. Camdan yapılan tartılarını kırıp tam bir duygu sömürüsü içinde dilencilik yapıyorlar. Gece 12-1'de bile bu çocuklar sokaklarda.. Kimse ellerinden tutmuyor, kimse yardımcı olmuyor.

Yakında parasız kalıp, hırsızlığa bile başvuracaklarına adım gibi eminim.


------------------------

Girdapda Bir Can



GİRDAPDA BİR CAN

Yad elden yanıma çağırdım seni
Gelmek istiyorsun bırakmıyorlar
Rüyada, mektupta albümde seni
Bulmak istiyorsun bırakmıyorlar

Umutlar hayaldir acılar gerçek
Çileye mahkumsun,kim ne bilecek
Ya bir kuru selam, ya bir top çiçek
Salmak istiyorsun, bırakmıyorlar.

Otuz yıl ağladın hep yana yana
Yeter, yazık diyen olmadı sana
Vefasız dostluğa kalleş zamana
Gülmek istiyorsun bırakmıyorlar

Çalış derler ayak, bağlı el bağlı
Konuş derler,dudak bağlı,dil bağlı
Kalk git derler, kapı bağlı,yol bağlı
Kalmak istiyorsun bırakmıyorlar

Aydınlık ararsın her gün her yerde
Çekerler önüne yedi kat perde
Zulüm kimden gelir,adalet nerde?
Bilmek istiyorsun,bırakmıyorlar

Yıllar boyu uykuların bölündü
Uçacakken kanatların yolundu
Hayat hakkin vardı elden alindi
Ölmek istiyorsun bırakmıyorlar.

Abdurrahim KARAKOÇ

[RoHaN]

Gaiblerde bir ses geldi: Bu adam,
Gezdirsin boşluğu ense kökünde!
Ve uçtu tepemden birdenbire dam;
Gök devrildi, künde üstüne künde...

Pencereye koştum: Kızıl kıyamet!
Dediklerin çıktı, ihtiyar bacı!
Sonsuzluk, elinde bir mavi tülbent,
Ok çekti yukardan, üstüme avcı

Ateşten zehrini tattım bu okun,
Bir anda kül etti can elmasımı.
Sanki burnum, değdi burnuna (yok)un,
Kustum, öz ağzımdan kafatasımı

Bir bardak su gibi çalkalandı dünya;
Söndü istikamet, yıkıldı boşluk.
Al sana hakikat, al sana rüya!
İşte akıllılık, işte sarhoşluk!

Ensemin örsünde bir demir balyoz,
Kapandım yatağa son çare diye.
Bir kanlı şafakta, bana çil horoz,
Yepyeni bir dünya etti hediye

Bu nasıl bir dünya, hikayesi zor;
Makâni bir satıh, zamanı vehim.
Bütün bir kainat muşamba dekor,
Bütün bir insanlık yalana teslim.

Nesin sen, hakikat olsan da çekil!
Yetiş körlük, yetiş, takma gözde cam!
Otursun yerine bende her şekil;
Vatanım, sevgilim, dostum ve hocam!

Aylarca gezindim, yıkık ve şaşkın,
Benliğim bir kazan ve aklım kepçe,
Deliler köyünden bir menzil aşkın,
Her fikir içimde bir çift kelepçe.

Niçin küçülüyor eşya uzakta?
Gözsüz görüyorum rüyada, nasıl?
Zamanın raksı ne bir yuvarlakta?
Sonum varmış, onu ögrensem asıl?

Bir fikir ki sıcak yarad kezzap,
Bir fikir ki, beyin zarında sülük.
Selam sana haşmetli azap;
Yandıkça gelişen tılsımlı kütük.

Yalvardım: Gösterin bilmeceme yol!
Ey yedinci gök, esrarını aç!
Annemin duası, düş de perde ol!
Bir asâ kes bana, ihtiyar ağaç!

Uyku, katillerin bile çeşmesi;
Yorgan, Allahsıza kadar sığınak.
Teselli pınarı, sabır memesi;
Size şerbet, bana kum dolu çanak.

Bu mu, rüyalarda içtiğim cinnet,
Sırrını ararken patlayan gülle?
Yeşil asmalarda depreniş, şehvet;
Karınca sarayı, kupkuru kelle...

Akrep nokta nokta ruhumu sokmus,
Mevsimden mevsime girdim böylece.
Gördüm ki, ateşte, cımbızda yokmuş,
Fikir çilesinden büyük işkence.

Evet, her şey bende bir gizli düğüm;
Ne ölüm terleri döktüm, nelerden!
Dibi yok göklerden yeter ürktüğüm,
Yetişir çektiğim mesafelerden!

Ufuk bir tilkidir, kaçak ve kurnaz;
Yollar bir yumaktır, uzun ve dolaşık.
Her gece rüyamı yazan sihirbaz,
Tutuyor önümde bir mavi ışık.

Büyücü, büyücü ne bana hıncın?
Bu kükürtlü duman, nedir inimde?
Camdan keskin, kıldan ince kılıcın,
Bir zehir kıymak gibi, beynimde.

Lugat, bir isim ver bana halimden;
Herkesin bildiği dilden bir isim!
Eski esvaplarım, tutun elimden;
Aynalar söyleyin bana, ben kimim?

Söyleyin, söyleyin, ben miyim yoksa,
Arzı boynuzunda taşıyan öküz?
Belâ mimarının seçtiği arsa;
Hayattan mühacir; eşyadan öksüz?

Ben ki, toz kanatıi bir kelebeğim,
Minicik gövdeme yüklü Kafdağı,
Bir zerrecigim ki, Arş'a gebeyim,
Dev sancılarımın budur kaynağı!

Ne yalanlarda var, ne hakikatta,
Gözümü yumdukça gördüğüm nakış.
Boşuna gezmişim, yok tabiatta,
İçimdeki kadar iniş ve çıkış.

Gece bir hendeğe düşercesine,
Birden kucağına düştüm gerçeğin.
Sanki erdim çetin bilmecesine,
Hem geçmis zamanın, hem geleceğin.

Açıl susam, açıl! Açıldı kapı;
Atlas sedirinde mavera dede.
Yandı sırça saray, ilahi yapı,
Binbir avizeyle uçsuz maddede.

Atomlarda cümbüş, donanma, şenlik;
Ve çevre çevre nur, çevre çevre nur.
Içiçe mimari, içiçe benlik;
Bildim seni ey Rab, bilinmez bilinmez meşhur!

Nizam köpürüyor, med vakti deniz;
Nizam köpürüyor, ta çenemde su.
Suda bir gizli yol, pırılıtılı iz;
Suda ezel fikri, ebed duygusu.

Kaçır beni ahenk, al beni birlik;
Artık barınamam gölge varlıkta.
Ver cüceye, onun olsun şairlik,
Şimdi gözüm, büyük sanatkarlıkta.

Öteler öteler, gayemin malı;
Mesafe ekinim, zaman madenim.
Gökte saman yolu benim olmalı;
Dipsizlik gölünde, inciler benim.

Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!
Heybem hayat dolu, deste ve yumak.
Sen, bütün dalların birleştiği kök;
Biricik meselem, Sonsuza varmak...

Necip Fazıl KISAKÜREK

--------------------------------
Çile - Bedirhan GÖKÇE.Mp3

[!br@h!m]

gerçekten yazık yaa. bakmıycaksanız nie çocuk yapıyorsunuz. ama gel de anlat..

[NyHaT]

YA ABİ çOK GÜZEL Diyorsunuzda Ben Bu yolda gördüğüm Çocuğa Para versem Örneğin O Daha Çok gelir Bundan emin olun...para Verincede Bence Günah işliyorum Yok ama Büyük bir Yardım olursa Belki Katkı Olur... Bu yüzden Aramızda Para birikimi Felan Yaparsak Çok iyi OLur AMa Büyük bi Katkı Olsun..ki o çocuğun Ailesine Engel Olalım O Çocuk Terazi Yerine Oturup ders Çalışsa Her gün Kesin Kazanır... Rohan abi Ne diyorsun böyle Bi kampanyaya Herkesin Ellinden Geldiği KAdar Kitap Vs.. Kalem... Para ,Erzak... işte Aklına Gelecek Ne varsa... Bu Benim Fİkrim...

[iskender56]

bende yatardım çok yorum yapma sahip çık bence cep telefonuyla çekmek yerine alıp eve götürebilirdin veya karınlarını doyurmak için sokak ta yatmanın ne olduğunu ancak sokakta yatanlar bilir plassss

[NyHaT]

Abi gerçekten söyleyecek kelime bulamıyorum o derece..