Aşkı geçemedim, vuramadım, sökemedim, kıramadım!!!
Kendime kaldım… Kendimi topladım… Tuttum elimden… Bağladım gözlerimi…
“aşk!”
Dedim attım içime seni…
Sonrası kimsenin kalbini meşgul etmeyecek kadar basit:
Yanan, gönlümün direğidir.Bir incecik sızı kalır derinimde..
Ve ben bu can bedenden ayrılmadan daha,
Yedi geceyi geçtim..
Yedi güvercin vurdum..
Yedi yıldız biçtim..
Yedi nehir içtim..
Yedi kez titredim bakışlarının sırtında..
Yedi yemin verdim..
Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak!
Ve ne yeminler bozdum,
Geceler büyürken sensiz!
Ne yeminler bozdum..
Bir şiir yazdım kalbine. İçinde kalbin hiç geçmedi. Bir çığlık çığırdım utancın yüzüne.Karanlık çatladı. Kalbin ıssızlığına yağmur gibi düşürdüm şimşekleri ve gözlerime çark ettim karabasanları. Bir elimi sana verdim ötekini aramadım bile. Bir yangın geçiverdi yamacımdan. Dedim “ kimi, nerde arayayım?!..”
Dedi “ kır! aşkı kır!..”
Kıramadım…
Gidiyorum yar!
İçim köz.
Sözüm söz.
Gidiyorum!
UNUTULMUŞ YARALARIMA TUZDUR ADIN!!!...
Ne beni seven ardımdan gelsin
Ne düşmanlarım yoluma çıksın!
Bana bir tek kalabalığım göz kırpsın
Arsızca Fütursuzca
Tek dileğim ağlama yar!
Birgün gelir bu hasret biter
Ağlama yar!
Gülen eyva, ağlayan nardı gülay
Günün gün ışığı, gece aydı gülay
Susuz çöllere, su olup akardı gülay
Gitti, yalnızam men, yamanam men, yaralıyam
Masa yok kasa var![]()