bazen duymamak gerekir

[!SheKer!]

Günlerden bir gün kurbağaların yarışı varmış. Hedef, çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış. Bir sürü kurbağa, arkadaşları seyretmek için toplanmış ve yarış başlamış. Gerçekte, seyirciler arasında hiçbiri yarışmacıların kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş. Sadece şu sesler duyuluyormuş. "Zavallılar! Hiçbir zaman Başaramayacaklar!" Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar. İçlerinden sadece biri inatla ve yılmadan kuleye tırmanmaya çalışıyormuş. Seyirciler bağırıyorlarmış. "Zavallılar ! hiçbir zaman başaramayacaklar.!" Sonunda bir tanesi hariç, diğer kurbağaların hepsinin ümitleri kırılmış ve yarışı bırakmışlar. Ama kalan son kurbağa büyük bir gayretle mücadele ederek kulenin tepesine çıkmayı başarmış. Diğerleri hayretle içinde bu işi nasıl başardığı öğrenmek isterler.

Bir kurbağa ona yaklaşmış ve sormuş. "imkansızı nasıl başardın?"
O anda farkına varmışlar ki kuleye çıkan kurbağa sağırmış.

Olumsuz düşünen insanları duymayın! Onlar kalbinizdeki ümitleri çalarlar.hiçkimsenin hiçbir zaman ümidini ve umudunu kaybetmemesi dileğiyle (her ne olursa olsun insan umutları ve ümitleri için yaşar)...