hadi günlük yazalım - e-gunluk

[KüÇüK_HaNıM]

fazlasıyla büyük bir heyecan var içerimde gülcan...sebebini bilmiyorum....sevgi aşk değil belki...ama baktığım heryerde onu görür oldum...elimde telefon onun ismini ekranda görmek için delilercesine dua ediyorum...bazen kalbimden geçerken arayıveriyor...alo dediğimde gülümseyen bir sesin sana dünyam bebeğim diye seslenmesi kadar mükemmel bişey yokmuş...buz gibiydim ona karşı....konuştukları hiç dokunmazdı yüreğime...hatta birgün çok kötü davranmıştım ve ondan sonra aramız uz gibi olmuştu.....ne o aradı ne de ben sesinin duymak istedim....sevinmiştim onun sevgiside yalan oldu işte demiştim.......ve bu esnada duamı eksik etmedim hiç..mutluydum üzerimden yük kalktı diye üşünürken günden güne onsuzluğun ağırlığı çöktü üstüme......birgün nette denk geldik birbirimize...bana ısınabiliyomusun diye sordu.......hayır dedim tüm taş kalpliğimle.....rbbim seni mutlu edecek biri çıkarsın karşına dedi.......içim alev aldı sanki.......hıçkırıklara boğuldum......onu kaybediyodum.....ağlamamın sebebi o olsada bu onu hiç bilmedi......çok kötüydüm.....onun üzülmesini istemedim ama yinede bitirdim....derken ngel olmadım gözyaşlarıma ağladıkça bağırdım...sonra korktum kendimden...dışarıya attım kendimi......ablamın yanına gittim......biri bişey dese gözlerim doluyodu.....sokakta hiç utanmadan ağlıyodum.....o yoktu yanımdaydı ama ben olmaısna izin vermeyecektim......dayanamadım sesini duymak istedim.....aradım...adını göeünce dünyalar benim oldu dedi....sesini duymak bana iyi geldi ama bunu o asla bilmedi.....arkadaştık artık iki iyi dost belkide.....ama o ne olursa olsun beni sevdiğini söyledi...içimde engel olmadığım bir sevgi bu zaman zaman dile getiriyorum çünkü içimde tutamıyorum seni sıkmak istemiyorum dedi.....ona itiraf etmedim hiç ama bu çok hoşuma gidiyordu.......anladım ondan uzak kalamıyorum.....anladımki bende onu özlüyorum....

dün arkadaşımın düğününe gittim....düğün evindeyken aradı beni gözlerimde müthiş bir gülücük.....beni çok özlediğini söyleyen bir ses....gaza geldim birşey itiraf edeyimmi dedim.....et bebeğim dedi....ama utandım çok utandım sonra dedim...ısrar etti....söylememi istedi......kıpkırmızı oldum sanki beni görüyomuş gibi......zorda olsa bende diyebildim......bitanem bebeğim dünyam prensesim aşkım lar kovaladı birbirini telefonda......ellerim buz gibiydi konuşurken içimde bir titreme...bir heyecan.....bunu ikinci kez yaşıyorum ömrümde...birincisi mucizeyle böyle olmuştu ikinciside bunda...telefonu kapatıp onu göğsüme kavuşturum iyiki var diyebiliyorum gülümseyerek...

ve akşam düğünden sonra eve geldiğimde yine aradı....düğün nasıldı dedi..keyiflimiydi diye sordu.....evet çok keyifliydi çok eğlenmiştim ama sebebi düğün dedğildi...sebebi oydu ..onun sesini duyup gittiğim için düğün benim için paha biçilmezdi..


gülcan sence ne bu içimdeki heyecan...severmiyim bende onu beni sevdiği kadar......hayırlısmı evet hayırlısı....duanı eksik etme benden...