Çantalar elimizde(şimdi okullu olduk)

[nesta_34]

İlkokulun bahçesinden ilk girdiğimde henüz 6 yaşımdaydım ve neyin ne olduğunu kavrayamamıştım.

Hap kadar okul bahçesindeki o kalabalık ürkütmüştü beni

Annem beni sınıfa sokup ayrılmaya hazırlandığında ağladığımı, öğretmenin de = Ah canıım = dercesine başımı göğsüne yasladığını hatırlıyorum



Okul kıyafetlerimiz basitti

Siyah önlük, beyaz kolalı yaka..(şimdi mavi olmuş)





Benim önlüklerim hiçbir zaman temiz olmadı

Valide sultan yıkar, ütülerdi, ben 300 m. mesafeye gidene kadar ne yapar eder, o önlüğü leşe çevirirdim

Milletin yakaları boğazlarında giyotin bıçağı gibi kolalı - sert görüntü çizerken

benimkiler hep kullanılmış sofra bezi gibi dururdu

Ellerime bir türlü akıl sır erdiremiyordum zaten

Hiçbir zaman ten rengimi avuç içlerimde görmek nasip olmadı..


Birgün okula gitmeden önce annem mutfaktan baarıyordu

- Tırnaklarını kes - ellerini yıka - çabuk ol!!

Ellerimi bir güzel yıkadım, çantayı kaptım - okula..


Daha ilk derste el - tırnak kontrolünde görüntü yine aynı..


Milletin elleri zıpkın gibi ileri bakarken

Benimkiler bahçevan tırmığı gibi parmak uçları aşağı doğru bakıyor

Belki örttmen görmez

Okulda ilk öğrendiğim şey, şapırdatmadan yemek yemek oldu

Okul Aile Birliği, her aileye un - yağ - şeker verir, sırası gelenin annesi o gün için birşeyler hazırlayıp gönderir, afiyetle yerdik.

Biz böreklere yumulurken Gülten Hanım(öğretmenim) bir taraftan yeşil elmasını dilimleyerek yer, bir taraftan da ağzımızı kapalı yememizi öğütlerdi.

Doğru dürüst çantam olmadı.

Hangimizin oldu ki ...

Çantalarımızı ya çanta savaşlarında kılıç niyetine,

ya da kar yağdığında kızak olarak kullanırdık

Bugünkü gibi beslenme çantası da yoktu

Çantalarımızdan çıkarttığımız ütülü peçeteler yeterliydi.

Ben iyi bir peçete kaybetme uzmanıydım..


Kalem silgi kutusu, o günlerde de vardı

Benim hiçbir silgimin ömrü birkaç saati geçmedi

Silgileri jiletle köşeli, küçük parçalara ayırır,

BIC marka tükenmez kalemin içini çıkartır,

ağzımıza aldığımız silgi parçacıklarını kalemin muhafazasının içinden üfleyerek onun bunun kafasına nişanlardık


not:kendi resmimi bulamadım

Elif, dedikoducu, gıcık ve çirkindi
Hamdi herkese kafa tutar, hep dayak yerdi
Sema, altına işediği için sırasını bir türlü terkedememişti

Birgün sınıftan içeri girerken örtmen kulak dibimdeki şişliği gördü

- Sen kabakulak olmuşsun. Eve git dedi

Sidikli Elif, = Aiyyy. bize de bulaşıcaaak = demezmi

Ağlaya ağlaya eve gittim

- Kabakulak olmuşuum



Doktor nerdeeee

Hadi doktoru buldun.. Para nerde?


çağırdılar bi hoca, abimi de karantinaya aldık

Hoca efendi 2 tane muska yazdı, istiklal savaşı gazisi gibi çene altımızdan başımıza bir bez bağladı,

muskayı oracığa sıkıştırdı

- Tuvalete girerken çıkartın.. Çarpılırsınız!!! diye de tembihledi..

İzci - yavrukurt olduk..

Boynumuzda düdük, belimizde ne işe yaradığını bilmediğimiz ipten bir job, bir de çakı bıçağı..



Ben, örtmenin = zeki ama çalışmıyor = sözünün tersine tembeldim

Tembellik bir yaşam tarzı, bir felsefeydi benim için

Müzik, beden gibi derslerde coşar, diğer derslerde masanın altına öyle bir süzülürdüm ki; tepeye kamera koysan tespit edemezsin

Aynen şiirdeki gibi yani:

Bu sınıf tahtanın kara bağrında

Bir kazık misali duranlarındır

Bir 3 uğruna Allah'ın sıcağında

35 takla atabilenlerindir


Derse girip de ercesine

Bütün soruları bilircesine

Bir üst sınıfa gidercesine

Aynı sınıfa gidenlerindir


diye uzar gider......

Okul önlerinde satıcılar vardı

Kuş lokumu satıcıları, şamtatlıcılar, turşucular, simitçiler, cebimizdeki 25 krş. harçlığı kapma mücadelesi verirlerdi

Şimdiki gençlere komik gelecek ama poşette leblebi unu satanlar bile vardı

VELHASIL KELAM OKULA BAŞLAYACAK YENİ YENİ BEBELERE VE HALEN OKUMAKTA OLAN TÜM GENÇLERE YENİ ÖĞRETİM YILI HAYIRLI OLSUN