hayat ile röportaj

[Sevdayellerim]

Hayatla roportaj yaptigimi gördum rüyamda.

"Benimle roportaj mi yapmak istiyorsun?" diye sordu Hayata

"Zamanin var mi?" diye sordum.

Gülümsedi.

"Benim zamanim Sonsuzluk" dedi Hayat. "Ne sorular var yüreğinde?"
"Insanlarla ilgili en çok neye saşiyorsun?" diye sordum.

Hayat yanit verdi.

"Cocukluktan sıkılıp büyümek icin acele ediyorlar, sonra yine cocuk olmanin
özlemini duyuyorlar. Para kazanmak icin sağliklarini kaybediyorlar, sonra
sağliklarini kazanmak icin paralarıını kaybediyorlar. Gelecekle ilgili
ediselenmekten simdiyi unutuyorlar. Sonra da ne simdiyi ne gelecegi
yasayabiliyorlar. Deneyim iyi bir ögretmendir diyorlar ama deneyimin
faturasini ödemek istemiyorlar. Hayatlarini kazanmak icin eğitim aliyorlar
ama yasam ustasi olmayi bilmiyorlar. Bu nedenle de, hic ölmeyecekmis gibi
yaşiyorlar, hic yaşamamiş gibi oluyorlar."
Hayat elimi tuttu. Bir süre sessiz kaldik.Derin bir nefes aldim. Ona,
insanlarin neleri ögrenmelerini istedigini sordum.

Hayat yanitladi.

"Hiç kimseyi seni sevmeye zorlayamayacagini, yapabileceğin tek seyin seni
sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek
ögrenilebilecegini ögrenmelerini isterdim. Başkalariyla kendilerini
kiyaslamamayi ögrenmelerini isterdim. Iki insanin ayni seye bakip farkli
seyleri görebilecegini ögrenmelerini isterdim."

"Zengin insanin en çok seye sahip olan degil, en az seye ihtiyaç duyan insan
oldugunu ögrenmelerini isterdim. Bir sevecen yüregi derinden yaralamanin bir
anda oldugunu; ama iyileştirmenin cok uzun sürdügünü ögrenmelerini isterdim.
Seni seven insanlarin duygularinmi nasil ifade edebileceklerini bilmedikleri
icin seni sevmediklerini sanmak yerine onlarin sevgisini hissetmeyi
ögrenmelerini isterdim."
Hayat derin bir nefes verdi. Hayatin nefesi kelimelere dönustu.

"Soylediklerimi yuregine kaydet" dedi. Soyledigi cumleyi yüreğime kaydettim.

"Baskalarini affetmek yeterli degil, kendini de affetmeyi ögren".
Yüregim küs gibi hafiflemisti.

"Son bir soru daha, Hayat" dedim. "Benden ne istiyorsun?"

Bütün odayi beyaz bir ışık kapladi ve Hayat yanitladi.

"Senin kendin olmani istiyorum, yoksa baskasi olurdun. Sana bugün ihtiyacim
oldugunu bil, yoksa bugün benimle olmazdin. Kendi eşsizligini ve
biricikligini bil; cünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratici ve
zenginim. ve gercekten TEK degerli olanim. Degerimi bil." *