Güneşi koy cebine

[Sevdayellerim]

İnsan zaman zaman
Duygularının üşüdüğünü
Kendini yılmış hisseder hayatta
Biraz dur ve düşün
Sevginin sıcaklığını
Mutlu günleri hatırla
Güneşi koy cebine, ısınırsın

İnsan zaman zaman
Kendini yalnız, karamsar hisseder
Uzaklaş, koşar adımlarla
Anlamsız karmaşadan, karamsarlıktan
İlkbaharın ilk ışıklarını düşün
Güneşi koy cebine, aydınlanırsın

İnsan zaman zaman
Her istediği olsun ister
Her güne umutla başla
Tomurcuğun, toprağa kavuşması gibi
Ağacın toprağa sarılması gibi içten
Çiçek açmışcasına mutlu
Güneşi koy cebine, yağmur olursun

İnsan zaman zaman
Küçük olaylardan mutlu olur
O anın hiç bitmemesini ister
Hayellerinin gerçek olmasını
Zamanın durmasını
Her anı dalga dalga yaşamak ister
İşte o zaman
Güneşi koy cebine, deniz olursun

[''ARAZ'']

İnsan zaman zaman
Kendini yılmış hisseder hayatta
Güneşi koy cebine, ısınırsın

Anlamlı sözler ,ellerinize sağlık

[Sevdayellerim]

Mutluluk üzerine düşünüyordum. Mutlu muyum dedim kendi kendime. Mutluluk neydi diye sordum. Yanıtlarımı ustamın sözleriyle de pekiştirmek istedim. Ona sordum. Onun yanıtı bize mutluluğun formülü olsun diyerek paylaşıyorum. “Akıl yoluyla mutlu olmaya çalışırsak düşünürüz. Malımızı, mülkümüzü, başarılarımızı düşünürüz mutlu olmak için. Matematiksel ya da mantıksal değildir mutluluk. Mutluluk hissedilir, düşünülmez. Hisseden ruhumuzdur. Biz aklımızla sadece mutluluk yaratmayı öğrenebiliriz. Bir tohum alın ve onu ekin. Sonra onu sulamaya başlayın, çıkmasını bekleyin ve bunları yaparken hissettiklerinize bir bakın. Heyecan, merak, sabır, tohumun baş verdiğini sonrasında neye dönüştüğünü hayal etme… Ne hissediyorsunuz? Hissettikleriniz olumluysa evet bu sizin mutluluğunuzdur…”