Güneşi koy cebine

[Sevdayellerim]

Mutluluk üzerine düşünüyordum. Mutlu muyum dedim kendi kendime. Mutluluk neydi diye sordum. Yanıtlarımı ustamın sözleriyle de pekiştirmek istedim. Ona sordum. Onun yanıtı bize mutluluğun formülü olsun diyerek paylaşıyorum. “Akıl yoluyla mutlu olmaya çalışırsak düşünürüz. Malımızı, mülkümüzü, başarılarımızı düşünürüz mutlu olmak için. Matematiksel ya da mantıksal değildir mutluluk. Mutluluk hissedilir, düşünülmez. Hisseden ruhumuzdur. Biz aklımızla sadece mutluluk yaratmayı öğrenebiliriz. Bir tohum alın ve onu ekin. Sonra onu sulamaya başlayın, çıkmasını bekleyin ve bunları yaparken hissettiklerinize bir bakın. Heyecan, merak, sabır, tohumun baş verdiğini sonrasında neye dönüştüğünü hayal etme… Ne hissediyorsunuz? Hissettikleriniz olumluysa evet bu sizin mutluluğunuzdur…”