GÜnün Şiiri

[Sevdayellerim]

Saat Sekizi Geç Vurdu-Arif Damar

Kime ne desem
Boyuna kendimi dinliyordum eski yağmurları dinliyordum

Düşünmeden biliyordum deniz ılıdı
Dökülen çelik katı
Yürüyenler yanyana

Yüzümü güneşte dinlendirsem
Dağın dağ olduğunu bilsem ovanın ova ağacın ağaç
Kurtulurdum

Çok köprülü sular gibi git git bitmedi
Boyuna kendimi dinliyordum eski yağmurları dinliyordum

Saat sekizi geç vurdu
Giden gitmiş hüznü ayaklandırmak boşuna
Düşünmeden biliyordum

[Sevdayellerim]

Benden gittiğin o gün kırdığın bir gönül var
Gülen gözler yerine şimdi akan yaşlar var
Sevdiğini söylerken can yakıcı dilin var
Sözler yalan söylüyor kandırıyor be gülüm

Sitem etmek boşuna çare olmuyor aşka
Kinaye sözlerin var biri birinden başka
Masumca değil aşklar öyle olsaydı keşke
Diller yalan söylüyor kandırıyor be gülüm

Bütün aşklar nedense önce hep tatlı başlar
Bahara eremeden sözler dilini haşlar
Ardından neden bilmem hemen çatılır kaşlar
Aşklar yalan söylüyor kandırıyor be gülüm

Maziye dönüp bir bak aşktan kim mutlu olmuş
Tüm efsane âşıklar kavuşamadan ölmüş
Gönül bahçelerinde güller açmadan solmuş
Kalpler yalan söylüyor kandırıyor be gülüm

Ne olurdu severken ayrılık olmasaydı
Leyla ile Mecnun’lar aşkından ölmeseydi
Gönül bahçelerinin çiçeği solmasaydı
Sevda yalan söylüyor kandırıyor be gülüm

[Sevdayellerim]

[Sevdayellerim]

Acıyorum
Şu hasret zindanlarında tükenen gençliğime
Bir suçum
Birazcık günahım olsaydı
Su serpilirdi yüreğime
Hiç değilse
Hak ettim, derdim
Böylesine gam yemezdim
Şiirler oldu hep arkadaşım, sırdaşım
Şiirlerim, o isyan dolu haykırış
Kalem ile işlediğim, sabır dolu nakış
Kimi, seni anlattım
Saçını okşamaya, yüzüne bakmaya
Kıyamadığım vefasızım, seni yazdım
Kimi, siz, iyi Gün dostlarını
Ve
Unutma, dedi bana şiirlerim
Aydınlığa çıkınca, karanlığı
Doyunca, açlığı
Unutma, dedi
Güzel günlere gelince, yaşanan zor günleri
Dar gününde bırakıp gidenleri
Unutma, dedi bana şiirlerim
Unutma ki
Unutmak, gaflet uykusudur
Unutmak, namerde pusudur
Bir gün güneş elbet doğar, dedi bana şiirlerim
Unutma ki mürekkepte siyahtır
Gönül alır ise satırlar
O simsiyah harfler
Pırıl pırıl, apaktır
Ben dört duvar, ben hasret
Kalem beş parmak arasında hapis
Kasvet kasvet
Bir kara bulut gibi çökünce
Efkar ile ağlatan o his
Sakla isyanını yarınlara
Dur
Hemen teslim olma acılara
Şimdi yüreklere sevgi ek
Zamanı gelince biç
Ve o zaman
Benim için de bir kadeh iç, dedi bana şiirlerim
Sakla isyanını yarınlara
İtte onur olmaz
Gülüp yüzüne bin söz dökseler de önüne
Güvenme sahte dostlara, dedi
Unutma
Yaşananları yalnız mısralarda bırakma
Unutmak, gaflet uykusudur
Unutmak, kalleşe pusudur
Ve
Söz ver kendine
Her şeyden, herkesten önce
Söz ver kendine
İnsana dost kendisidir yine
Unutma
Unutma, dedi bana şiirlerim...

[Sevdayellerim]

konuş şimdi kelimelerine ihtiyacım var…”

Parça tesirli sancılar düşüyor kalbime…
düştükçe uçurum sancıdıkça aşk…
ve aşklaştıkça kalp
daha çok parçalanıyor hayat
yaklaştıkça daha bir özlüyorum
kabul ediyorumgalibimsin
ve ben her şeyini savaş alanında bırakan
maglup bir komutan gibiyim şimdilerde..
tüm zaferlerimi sende yitirmişim
kör bir şahinin gözleriyle yol arıyorum kendime
sana çıkmayacagını bildigim yolları görmekten korkuyorum belki de kim bilir?..

çıkmaz sokaklarda kısır kalıyorum döngülere..
ve ben dönemezken kendime
labirentlerinde kaybolmuşken
sagım sen solum sen yolum sen yönüm sen olmuşken
senden gayrısına yokyokluguna râm olmuşken
susma ömrüm!...

yol kesil cehenneme...

keskin bir virajsın içimde bir türlü alamadıgım..
ne zaman geçmeye kalksam senden
ya bir uçurum boşlugu ya bir şarampol oluyor sonum..
uzanan elleri tutmuyorum..
yüregime taktıgın alyans tutuyor içimi
içini bırakmıyorum..
dul bir hasrete yâd/igar kalıyorum ötelerde
Yar dedigimi agyar yaban dedigimi yar sanıyorlar..
Sancılanıyorum sessizligine
Tam vakti;
susturucu takılmışken yüregime
haykıramazken
her kurşun içimi parçalarken
infilak ederken isyanlarım sensizlige
ve akarken gözümden ırmak ırmak
susma ömrüm!...

ateş kesil cehenneme...

tüm piyonlarım tükendi.
Elimde bir şah…
nereye koysam kendine mat çekiyor..
Cemreler ihanet ediyor adına
Aslı hükümsüz..
kendini bile ısıtmıyor..
adım lâl kalıyor zemheri ayazlarına..
d-üşüyorum..
muhaciri degilim gayrı bu Arafın..
ne cennet kokabiliyorum ne cehennem yanabiliyorum..
kendimsiz bir kent kuruyorum yoklugunun sokagına..
baykuşlara sakinlik yapıyor kentimin ıssızlıgı…
sesine parazit yapan bir sesle yıkılıyorum
ugraşma aşk..!
kal(n)dıramazsın;
kumdan kaleler gibi bir rüzgarlık degil bir cümlelik yıkımlarım..
bilmem ki hangi rihter ölçer sarsıntılarımı..
artçı sellere verirken sitemimi
sana “sus”arken
ölüme “su”sarken
müptelâsıyken kahramanı bıçaklanmış masalların
aşk için aşıkları ezip geçmişken
susma ömrüm!...

şehâdet getir cinnetime...

öznesi sen olan bir ömre verdim adını
ki ölüm yar olana kadar tek yar dedigim ol diye..
sana geldim ölüme yar etme diye.
Susma diye çırpınışlarımın tek müsebbibisin..
Biliyorum aldırmıyorsun
Dönmeyeyim istiyorsun sultanlıgına
Ve aslında aşk’tan korkuyorsun
Zulmetin sırtımda yama olurken yar’alarıma

Hani olur da geldigimde bir gün
kapanacaksa yüzüme şehrinin kapıları
her lisanı lâl bırakan bakışlarım anlamını yitirecekse eger
ve el elini tutacaksa ellerin
Elimde degil yanacagım

O vakit gülüp geçeceksen yangınlarıma
Sarmayacaksan
Benimle kınanıp benimle yanmayacaksan
Cennetten kovulmayı göze almayacaksan
Bir sözüne çölde vaha gibi susarken
öyle umarsız susacaksan…
sen de sus ömrüm!...

Sus!..
Sus ki ölüm bana yar
ben ölüme YAR olayım…
sen toprak kesil cesedime...

[Sevdayellerim]

[Sevdayellerim]

Sen Şiirsin

hiçbir şiir anlatamaz seni ve gözlerini
senden başka
sen şiirsin dize dize içime kazılan
yazan ben değilim benden öte benliğim
kalem sensin kağıt benim
ben şair değilim

ben şair değilim sen şiirsin
ben kiremitleri paramparça çatısı delik
bir gecekonduda çocuk gibiyim
sen yağmursun sağanak sağanak yağan
ben çaresiz kalmış biriyim
bütün varlığıyla göz olmuş sana bakan

sen şiirsin ya sonumsun ya mutluluğum
adını andıkça yakıyor genzimi soluğum
çok acılar çektim yolunda

[Sevdayellerim]

Benim İçin Beni Vururmusun
çok istedim tenine hasret gecelerde kendimi vurmayı
titremeseydi elim
çeker vururdum kendimi
kimse duymasın diye asmalıydım belkide kendimi
ama yapamadım...
nasıl ki sen benim için aşktın
hasret te aşk tan başka bir şey değildi...
soluduğum hava
gökyüzünde ki yıldızlar yetmiyor artık dertlerimi anlatmaya
yudumladığım su
baktığım deniz yaşadığım şehir anlamama yetmiyor





dedimya istesemde olmuyor
geçmişimi öldüremiyorum
her anımda sen varken nasıl kıyabilirim ki hatıralara





dokunduğun bedene nasıl kıyabilirim ki
olmuyor istesemde olmuyor
şimdi lütfen
benim için beni vururmusun?

[(_EsOo_)]

eline emegine saglık ablam döktürüon yine tskrlerr...

[Sevdayellerim]

Anlatmak imkansız seni bir şiirle.Yetersiz kalıyor kelime ve cümle.

Vakit tamamlanıp gitmem gerektiğinde ...;

benim için dökecek gözyaşın varmı…????

yok degılmı cunku sen hıc bana gelmedınkı bekledıgım soguk gecelerde benden gıdesın.

Seni saklayacağım inan

Yazdıklarımda, çizdiklerimde,

Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek

Ve kimseler görmiyecek seni,

Yaşayacaksın gözlerimde.