Dîvân-ı Kebîr/Aşk Dîvânı

[HaNıM aGa]

*Sensiz düşünemiyorum, sensiz yapamıyorum; başkası ile de yaşamama imkân yok! Aşka dâir ne söylesem, içi yanmayanlar, âşık olmayanlar anlamıyorlar!




* Her seher vakti döktüğüm gözyaşları, hasta gönlümden bana bir haber getirmese de, etrâfımda bulunanlardan hiç kimsenin benim gönlümden haberi yok!


* Ey gamı canımın rahatı olan sevgili! Bu feryâd, bu figânın sebebi ne? Herkesi başına mı toplamak istiyorsun? Çünkü, ben ağlamasam, feryâd etmesem halk benim etrâfımda toplanmaz!




* Halkın toplanması, bir araya gelmesi ne demektir? Gölge varlıkların öte-sinde bulunan canların aynı gaye için bir yere toplanması; insanların kendilerinden kendilerine sefer etmesidir, kendilerinde bulunanı birlikte bulmalarıdır! Kuş yumurtada kaldıkça kanatları işe yaramaz; yumurtadan çıkınca, yalnızlıktan kurtulunca uçmaya başlar!




* Benim hayatımın gecesinde şu güneş gibi yirmi tane güneş doğsa da, karanlık gecemi aydınlatmaya çalışsa, sen gelmedikçe seher olmaz!

* Böyle bir balçığa, yani bedene gönül tohumunu ektik ama, sevgi baharın gelmedikçe orada bir şey bitmez!



H.z.MEVLÂNÂ



Dîvân-ı Kebîr