19 Ağus. 2007 - Kilis - Pervari - Meydandere - Botan Barajı Gezisi

[RoHaN]

19 Ağustos 2007 Pazar günü saat 08.15'te İşbankası önünde toplandık. Toplanmamızın ardından 09.30 sularında Yokuşlu, zikzaklı Pervari yolculuğuna başladık. Bakıma muhtaç Pervari yolunun daha ilk kilometrelerini arşınlarken, ilk zaiyat Ette_56'dan geldi. Tomi_56 hemen siyah poşet yetiştirdiyese de yolculuğumuzun geri kalanında Zırcon Ette'ye eşlik etti.



Kilis'e varmadan önce bir küçük bakkal gördük ve burada kahvaltı yapmak istedik. Bakkalın önünde bir borudan dökülen sular adeta bir şelaleyi andırıyordu. Hatıra fotoğrafı çektirmeden ayrılmadık tabi bu şelale önünden...



Bakkalın arka kısmında asma ağaçları altında ekmek, karpuz ve otlu peynirimizi afiyetle yedikten sonra, sıcak sıcak çaylarımızı da yudumladık. Tehlo asma ağaçlarından sarkan üzümlerle bir de fotoğraf çekti ki tam bir porteydi doğrusu.

Karpuz için bıçak lazım olunca da Tomi hemen çakısına sarıldı, şoför amca da bir çakı çıkardı



Arkadaşların bazıları temiz hava bulmuşken biraz yürümek istediler ve biz çaylarımızı yudumlarken tehlo, şawi ve ette eşşek bulmuş yola devam ediyorlardı Az ilerde kocaman görkemli bir canlı alabalık tesisi bizleri hayretler içinde bırakıyordu. Gidip de görülmesi gereken mekanlar arasında not aldık....



Ve meşhuuuuur Kilis Köyüne vardık. tatlı amcalar karşıladılar bizleri. Ellerimizde kamera ve fotoğraf makineleri ile bol bol görüntüledik tarihi mekanı. Tarihi diyorum çünkü mekanın sahibi bir Mardinli amca var ki 52 yıldır işletiyor bu tesisi.



Mehmet Özgür namı diğer Türko ile oturduk sohbet ettik. Bağkurdan emekli, fakirlikle büyüyen ve Kiliste tesisi kurup arsa alan Mehmet amcamız, 7 erkek 4 kız dünyaya getirmiş. Eşini de kaybettikten sonra buraları terketmek istememiş. 52 yıllık Kilis yaşantısına rağmen kürtçe bilmeyen Türko, 11 çocuğundan sadece bir tanesi Kilis'te yaşamını sürdürüyor. bununla ilgili video görüntüsünü de aşağıda izleyebilirsiniz.



Kilis'e gelmişken bir de Kilis üzümü yedik ki, tepsi dolusu siyah üzüm iki saniyede yok oldu Biz sohbete dalarken, Zırcon ve Ette serin sularla bir hatıra fotoğrafı için aşağıda kayaların üzerinde sekiyorlardı.



Hasta olmasına rağmen bizleri yalnız bırakmayan ZırcoN, yolda baya kustu ama yine de bizimle olduğu için çok mutluydu.





10 kişilik yolculuğumuz 1 şoför 1 de şoförün akrabasıyla 12 kişiydi ve neredeyse herkese 2 koltuk düşüyordu

Yolcu yolunda gerek diyerek, Pervariye doğru yola çıktık. Sağ taraftaki tabelalarda yer alan 40 km - 30 km - 20 km yazılarına okurken, 20. km de tıkandık durduk. Yolun solunda yer alan Askeri kontrol noktasında yaklaşık 1 saat bekledik ve maalesef yanımızda yer alan Basın Mensuplarının hayati tehlikesi göz önünde bulundurularak geri dönmemiz istendi.

Anlayacağınız 90 km.lik yolun bitmesine 20 km kala hevesimiz kursağımızda kaldı. Üzgün üzgün geri dönerken, Hece56 hocamız bir öneride bulundu ve Meydandere Köyü üzerinden Botan Çayına ve Botan Barajına doğru yola koyulduk. Asfaltsız bir yoldan takur tukur Meydandere Köyüne vardık.



Şalvarlı kızların futbol maçını yarıda böldük ama Mezarın yanındaki buz gibi sudan içmeyi de ihmal etmedik. Şoför abinin namaza kılmasından sonra, Meydandere - Botan beton asfalt yolunda fişşek gibi geçtik.



Dağlık ve kayalıklarla dolu, harika manzaralarla yolumuza devam ediyorduk. Artık hepimiz de kurt gibi acıkmıştık. Botan çayını takip ede ede, Baraja vardık. Yeni köprünün dev ayaklarından aşığa indik ve Belediye ve Teaş'a ait olan kısma aracımız park ettik.



Bir kamelyaya kurulup, kavun, ekmek, peynir ve kolalarımızı happur huppur götürürken, o eşsiz botan manzarasını bunca zamandır nasıl kaçırmışız diye birbirimize sormadan edemedik.



Su arıtma ve elektrik üretme ünitelerini bizlere gezdiren yetkililer, bir de sitemde bulunarak, akşam saatlerinde Park Elektriğin atık sularını botan çayına bıraktıklarını ve suyun simsiyah olduğunu söylediler. Yağmurlar nedeniyle gündüzleri çamurlu olan suyun, akşamları ziftli olması balık severleri üzüyor. Balık tutan bir kaç kişinin de izlenimlerine göre, balıkların içleri dahi simsiyahmış.



Her tarafı yemyeşil olan Botan Barajı tesislerinde sanki evimizdeymişiz gibi bir o yana bir yana gezindik durduk. Çok hoş görüntüler elde ettik. Bol bol hatıra fotoğrafları çektirdik.



Bazılarımız da hırhızlık yapıp üzüm ve NAR çaldılar ÇALSIZLAR (Ben de onların aldıklarından yedim ama çaktırmayın) İncirler de baya olgundu ama çoğu da pişmemişti.











Bu eşsiz ve doyumsuz manzarayı bir yana bırakıp yüzmek istedik ve köprünün olduğu kısımda kepçenin açtığı çukurlara biriken çamursuz ve derin olmayan suda bir kaç kulaç attık. Kameraman Vefa, Şawi ve Tomi tereddütsüz daldılar duya. bende yüzmek istedim ama bir türlü cesaret edemedim.



Artık saatler gitme vaktiydi ve yeni yapılan İPEKYOLU sayesinde 5 dk içinde Botan Barajından Siirt'e vardık. eskiden Sere Zini'den gelinen Barajına şimdi Kadın Doğum Hastanesi tarafından çok kısa bir sürede varılabiliyordu.

Böylece bir Pazar gününü daha dolu dolu yaşadık. Eğlendik, öğrendik. Çok gezen mi bilir, çok okuyan mı bilemem ama biz gezerken, çok şey öğreniyoruz.

Gezide bizleri yalnız bırakmayanlara, çok teşekkür ediyoruz.


[Youtube]E5EIap2iP28[/Youtube]

YEDEK LİNK: http://www.youtube.com/watch?v=E5EIap2iP28

VİDEOYU TAM EKRAN İZLEMEK İÇİN TIKLAYIN (TAVSİYE EDERİM)
http://www.youtube.com/jp.swf?video_...u76BGHpBIkH4TL