GÜnün Şiiri

[Sevdayellerim]

[Sevdayellerim]

[Sevdayellerim]

"Sana anlattıklarım neleri susuyor bir bilsen
Ve anlatmadıklarım neleri söylüyor..."



Boğazımı yırtarcasına susuyorum
Ya verilmekten yıpranan cevaplardayım
Ya sorulmamaktan solan sorularda
Sen ıslatmasını bilmeyen bir yağmur oldun her akşam
Ben ıslanmasını bilmeyen ahmak
Bu yüzden aşık olamadık sırılsıklam


Pimi çekilmiş coğrafyalarda
Zaman ayarlı bir aşkın en tesirsiz parçasıydım
Ve ben günah şeridinde hatalı sonlanandım


Az gittim… uz bittim… hiç geldim!!!


Uyurken bile uykusuzluk akan gözlerinde
Kaçan trenlerin hesabını istasyonlara kesen
Kalabalıkta unutulmuş bir yalnızdım
Kendine kaçak yolcular bindiren...
Her yolcu da kendini ihbar eden!



Kalbime girmek tehlikeli ve yasaktırlarla
Yaşamamaya kalkışıyorsun hayata
Ve ben senden yırtılma bir yelkenle
Aynı yöne gittikçe aynı yere geldim
Sonumu baştan yazdım;



İçimde hala bana ilk aldığın acım!
Gece, sabahı da siyah kusuyor üstüme
Aklıma yaprakların dökülüyor
Bugün aklımda sen vardın;
Aklımı karıştırmadım!



Artık biliyorum…
Aşk bir intihar saldırısıdır; yalnızca iki kişinin öldüğü!
Aşka nişan alıp ayrılığı ıskalayan acemi
Hala gözlerinde kalp kapaklarım


"Seni almadan içimden nasıl giderim?"


Ve sen kaç kez bu hırsla sevildin
Koca koca kışları;
Kısa kısa şubatları biriktirdin...
Susku sınanmamış bir ustura gibidir
Susardın…
İç denizine sığınmış gemileri yakan bir limandın
Bak şimdi gönülsüz gittiler senden;
Gönlünü çaldıkların !!!



Yazmadıklarından korkarsın en çok yaşadığın hiçbir şey de
Ve adın gibi bilirsin;
Aramayı unutan bulmayı öğrenemez
Bugünler dünlerinden utanıyorsa
Hiç yarın olamayacaklar
Şimdi ne bugünsün ne de yarın
Olsa olsa sadece bir yarım;
Ya da eksilen yanım!
An kaybından ölen zaman
Senden daha katilini bulamadı kendine
Gelseydin eğer kendimi bile kovardım yanımdan
Gelmedin yine kendimsiz kaldım ardından...
Dünyanın bütün dillerinde sustum ve bir şair bıraktım geride
Ekmeğini aşktan çıkaran!


"Sustalı bir aşk senin ki
Sesinle çıplaklaşıp suskunluğumla giyiniyorum"



Korunak sandığım tüm senlerde
İçimde yoktan başka bir şey kalmadı
Ruh ölünce cesedi beden taşıyor sırtında
İki büklüm acılarla …
Patlasam her yere acı sıçrayacak biliyorum
Patlamamaya hazır bir bomba oluyorum
Ben mi çok yorgundum sen mi çok dinç?
Bende mi eksikti sen de mi fazlaydı sevinç?
Dilsizler yalan söyleyemez anladım,
Ya ben konuşamadım ya sen sağırdın!



Her şeye rağmen bana öyle çok sığdın ki
İçimde kimseye yer bırakmadın
Bildiğim; Ağaç misali toprağa bağlandıkça gökyüzüne uzamak
Çelişkim; Giden bir tren de kalanların şarkısını haykırmak
Hangi dil kendini kandırabilir ki?
Aşk bir suç değil mi ;
Her defasında kendini ihbar edip yakalatan.
Ve en saf ihanet, kendi ihanetine kanan
Senin gibiler vakitsiz susan aşkı severler
Seni bu kör kuyulardan salan neyin şarkısıysa
Gözlerinin kahvesinden içtiğimde oydu



"Şimdi eksilen her yanıma adını verdim
Bu yüzden güzelim ben..."


Dudağını düğümlediğim fırtınaları kopardım sonunda bir bardak su da
Ben hancı sen soncu
Sana dayanamadı bıçak kemiğe dayandığı kadar



Elbette unuturum sonunda
En fazla bir mevsim ağlarım
Alışırım yalancı baharlara ama;
Ama yine de biri beni kandırsın yokluğunda
Sen bu şiiri okurken ben başka bir şiir de olacam
Başkasının kollarında da senin yollarını adımlamak varmış meğer
Sana anlattıklarım ne çok şey susuyor
Ve sustuklarım neler söylüyor

[Sevdayellerim]

[Sevdayellerim]

[Sevdayellerim]

Sıcak bir yüz aradım gülümseyerek bakan
Gözlerinde bulduğum sıcaklığındı çeken
O tatlı sözlerindi beni derinden yakan
Bu nasıl bir mutluluk kalbime doğru akan



İyi ki varsın canım benim tek yoldaşımsın
Sen benim dert ortağım benim tek sırdaşımsın
Bazen çok iyi bir dost bazen arkadaşımsın
Kalbinde ısındığım sönmeyen ateşimsin



Bu öyle bir sevda ki sevgin sönmez özümde
Saf temiz duyguların yok olmasın gözümde
Yürekten olursa aşk güller açar yüzümde
Bana gelince aşkım özümde bir sözümde



Dürüstlükten şaşmadım riya nedir bilmedim
Ben yaşarken sevdamı iki gönül bilmedim
Kalp başka gönül başka yalan nedir bilmedim
Yürekten sevdim seni art niyet hiç bilmedim



Sen benim can özümsün sen kalbimde ki ateş
Şu sevdalı gönlüme sensin doğan tek güneş
Sen benim her şeyimsin sensin gönlümde ki eş
İstemem senden sonra doğmasın başka güneş.

[Sevdayellerim]

Günler güz yapraklari gibi birer birer dökülürken ayaklarimin dibine ben her gece karanliga dikip gözlerimi
senin aydinligini bekledim...

...SEN YOKTUN...

Binlerce adim attim bu kentin sokaklarinda her köseyi her parki her agaci ezberledim. Sevdaya bulanmis her kaldirim tasinda senin adini aradim...

...SEN YOKTUN...

Evlerin duvarlari birer bir er üzerime yikildi her bir hücremin acisini ta yüregimde hissederken
beni enkazin altindan çekip alabilecek elini aradim.

...SEN YOKTUN...

Özlem sarkilarini ezberledim. Kimini bagira çagira kimini fisiltiyla söyledim.
Karanliga haykirdim hasretini sesimi duyacaksin diye bekledim...

...SEN YOKTUN...

Senden gelecek tek bir haberi bekledim saatler asir gibi geldi geçmedi.Çalan her telefonu yüregimin deli gibi çaglayana dönen atislariyla açtim.Senden baska duydugum her seste hep ayni hayal kirikligini yasadim.
Onlar beni duymak istiyordu. Ben ise seni...

...SEN YOKTUN...

Seni aramaktan yorgun düsmüs bedenimi karanligin kucagina uzattim her gece bir an önce sabah olsun diye uykunun beni çekip almasini istedim. Olmadi! Kaç gece sabahi ettim gözlerimi kapamadan
kaç gece merdivendeki ayak seslerini dinledim gelen sensindir diye...

...SEN YOKTUN...

Her yagmurla birlikte hüzünde yagdi bu kentin üzerine. Bulutlar yalnizligin isaretiydi benim için. Beni islatan yagmur olmadi. Ben senin özleminle sirilsiklamdim her mevsim. Hayat bana merhaba dedi.
Uzun kistan sonra gelmez dedigim göçmen kuslarin dönüsünü gördüm...

...SEN YOKTUN...

Denizin sonsuz maviligine umut bagladim
Kıyalarda fark ettim bekleyislerimi.
Hep sensiz gemiler geçti limandan.
Ben gemicilerin hasret türkülerine eslik ettim...

...SEN YOKTUN...

Gözümden tek bir yas akmadi. Onlar sana aitti.Sana kalmaliydi. Kimselere söyleyemedim acilarimi bekleyisimin öyküsünü kimselere anlatamadim. Nice firtinalar koptu yüregimde dalgalar dövdü hayallerimi.
Siginacak bir liman yaslanacak bir omuz aradim...

...SEN YOKTUN...

[Sevdayellerim]

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
Kendimibulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,
Okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,
Ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,
ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,
Hakedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terkettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil,
Gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde,
''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
Her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil,
''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur,
Kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,
Sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni afetmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar,
ama
özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

[Sevdayellerim]

Ne elim düzgün kalem tutar, ne de bilirim yar üstüne şiirler yazmayı...
Ama birşey bilirim ki...
Sevdiğince yaşar insan
ve
sevdiğince;
dudaklarından düşen her sözcük bir öyküdür, bir şiirdir yar üstüne.
O benim.
Ve o sevda benim sevdam.
Zordur gideni durdurmak bazan, "geri dön" diyebilmek ağır gelir insana.
Gözlerinde kalan bir damla yaş büyüyüp sele döndükçe, "geri dön, çünkü seni seviyorum" diyememenin acısı çökünce yüreğe...
Aşkın böylesi gücüme gidiyor işte.
"Bir akşamüstü yanınızda olanlar olması gerekenler mi?" der Murathan Mungan bir yazısında,
yaşamımız boyunca karşımıza çıkan fırsatları nasıl heba ettiğimizden, ve sonra geri dönüp "O"nu nasıl aradığımızdan...
ve,
O nun bu zalim şehirden çoktan gittiğinden dem vurur.
Geri dönüp,O nu ararken...
Kimbilir...
Dümdüz, kısacık o iki sözcük yeter;
"seni seviyorum"...
Ben bilmem yar üstüne şiir yazmaları
bilmem öykülerde O nu aramayı...

El uzatıp, "seni seviyorum" diyebilmenin gururu varken...
Aşkın böylesi gücüme gidiyor...

[HaNıM aGa]

SÜPERSİN ELLERİNe sağlık sevda yelleri..