Fotoğraf Sanatçıları Siirt'te

[RoHaN]

EBU TURAB: FARUK AKBAŞ’LA SÖYLEŞİ



Kuşkusuz önce insan gelir. Zira doğa katliamı yapan doğa fotoğrafçıları var.

Geçtiğimiz hafta Siirt Barosunun Kültür-Sanat etkinlikleri kapsamında şehre gelip Siirtli genç fotoğraf sanatçılarına ders veren Faruk Akbaş’la yazarımız Ebu Turab görüştü.

Hocam önce sizi tanıyalım. Faruk Akbaş kimdir?

1959 Mersin doğumlu. Muğla İşletmecilik Y.O mezunu. IFSAK üyeliği yaptı. Gültekin Çizgen Multivizyon Stüdyosu’nda çalıştı. Fotoğrafevi’ni kurdu. Türkiye’de fotoğraf gezilerini ve kamplarını başlattı. Asya ve Afrika ülkelerine İstanbul’dan başlayan karayolu turları düzenledi. (İran, Afganistan, Pakistan, Hindistan, Nepal, Türkmenistan, Özbekistan, Kırgızistan, Gürcistan, Rusya (Sibirya), Çin, Moğolistan, Suriye, Ürdün, Mısır…) Yarışmalarda ödüller aldı. Jüri üyelikleri yaptı. Çeşitli kurum ve kuruluşlarda dia gösterisi ve söyleşisi yaptı. “Türkiye Fotograf Rehberi” kitabını çıkarttı. “Fotoğraf’ın F’si” isimli kitabını yayına sundu. “Türkiye’de Trekking” isimli CD çıkartı. Çeşitli dergi ve gazetelerde foto röportajları yayınlandı. İçinde fotograf, resim, heykel, seramik ve ahşap boyama atölyelerinin bulunduğu Kayaköy Sanat Kampı’nı kurdu.

Fotoğraf yaşam süreci içerisinde bir an’dan kesit veriyor. Bu nedenle fotoğraf sanatı için “yaşamı o an’da donuklaştırdığı” konusunda eleştiriler var bu konuda ne düşünüyorsunuz hocam?

Fotoğrafçılık anın billurlaşması. Yaşamdan kesitler sunuyor bize fotoğraflar. Fotoğrafın doğasında yaşamı dondurmak var zaten. Onun öncesi ve sonrası belleklerimizde oluşuyor.

Bakmak ile görmek arasındaki fark nedir sizce?

Bakmak ve görmek arasında kalın bir çizgi var. Bakmak kolay ama görmek; toplumsal, sosyal kaygılar, bilgi birikimi ve benzeri konularda birikimle ilgili.

Hiç çekmeyi arzu ettiğiniz ama henüz çekemediğiniz fotoğraf var mı?

Çok fazla. Mesela Siirt’in yaylalarını, Pervari’yi veya Cudi Dağı’nı Siirtli arkadaşlarım eşliğinde çekmek istiyorum. Cilo Dağları, Van Gölü çevresi, Tendürek Dağları, Ağrı dağı yaylaları ilk aklıma gelenler. Yani çekilecek pek çok şey var.

Fotoğrafçılık pahalı bir sanat uğraşısı mı?

Kesinlikle. Ancak paranın dışında bazı unsurlar da var. Örneğin belli bir bilgi birikimi, istekli ve sabırlı olmak gibi; bunlar belki paradan daha önemli.

Kevin Carter'in 1994 yılında çektiği fotoğraf Pulitzer Ödülü almıştı. Siyah Küçük kızın Birleşmiş Milletler Kampına ulaşmak için çabalarken yanında bir akbabanın bulunduğu hani o ünlü fotoğraf. Ne yazık ki Carter küçük kıza yardım etmemiş ve bu konuda yoğun eleştiriler almıştır. Sizce fotoğrafçılıkta etik konusunda neler söyleyebilirsiniz?

Kuşkusuz önce insan gelir. Zira doğa katliamı yapan doğa fotoğrafçıları var. Başkası fotoğraflamasın diye çektiği çiçekleri, mantarları yok edenleri bilir, duyarız.

Küreselleşme üzerine fotoğrafçılık konusunda neler söyleyebilirsiniz?

Aslında çirkinleşme desek. Küreselleşme kavramı ile kültürel ve doğal dokuya darbe desem sanırım abartmış olmam. Günümüzde hızla artan bir kültürel çözülme ve dejenerasyon yaşanıyor.

Cemil Meriç’in ünlü bir sözü vardır. “En büyük krallar, hazineleri yağmalandıkça büyürler” bu bağlamda küreselleşmenin bir tür yağmalama olduğu düşünülürse fotoğraf açısından ülkemizde potansiyel bir zenginlik var mı? Bu konudaki görüşlerinizi öğrenebilir miyim?

Şu konuya şöyle baksak. Gittikçe bozulan ve çürüyen bir yapı ile karşı karşıyayız. Bu bizim daha çabuk kendimize gelmemizi gerektiriyor. Bunu fotoğrafa uyarlarsak, bu gidişle çekecek bir şey kalmayacak. Artık daha çok tanık olmalı, daha çok çekmeli, daha çok sahip olmalıyız.

Son olarak İlimiz fotoğraf sanatına gönül verenlere tavsiyeniz nelerdir?

Siirt ülkemizin en güzel köşelerinden biri. Ancak yine ülkemizin her yerinde olduğu gibi görsel el değmemişliğini koruyor. Kenti ve çevresini fotoğraflamak önemli ve öncelikli görevler arasına alınmalı. Ancak burada fotoğrafça bir dil ve üsluptan ödün vermemek asıl olmalı.

Teşekkür ederim.

Ben teşekkür ederim.

---- Kaynak: SİİRT GÜNDEMİ com



Faruk Akbaş ile Söyleşi